Rok temu, 14 sierpnia 2007 roku, miała miejsce uroczystość otwarcia trasy tramwajowej łączącej Rataje z centrum miasta. Mimo dni wolnych od pracy, pięknej pogody sprzyjającej wyjazdom poza Poznań wzięło w niej udział kilka tysięcy mieszkańców naszego miasta. Wszyscy byliśmy ciekawi pierwszych przejazdów, zastanawialiśmy się nad tym czy warto było znosić utrudnienia w ruchu związane z jej budową. Dziś, tylko najwięksi malkontenci, mogą mieć wątpliwości. Trasa okazała się tak potrzebna, ważna, że wielu pasażerów MPK nie może sobie przypomnieć w jaki sposób dotąd dojeżdżało do pracy, do domu.
Była to najważniejsza inwestycja dotycząca komunikacji tramwajowej od czasu oddania do użytku Poznańskiego Szybkiego Tramwaju. Budowa trasy była możliwa dzięki unijnemu dofinansowaniu. Zarząd Dróg Miejskich pozyskał 27 658 349,92 złotych z Unii Europejskiej, w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego. Cała inwestycja kosztowała, razem z budową nowego mostu, ok. 150 milionów złotych (miasto zbudowało most całkowicie na własny koszt). Wniosek ZDM o dofinansowanie został wysoko oceniony i uzyskał trzecie miejsce w kraju.
Roboty budowlane podzielone zostały na cztery etapy. Jak twierdzi Kazimierz Skałecki, zastępca dyrektora Zarządu Dróg Miejskich do spraw inwestycji, najbardziej skomplikowaną i najtrudniejszą w realizacji częścią przedsięwzięcia było włączenie trasy tramwajowej w ulicę Jana Pawła II. Prace toczyły się bez zamykania ruchu, by nie narażać miasta na paraliż komunikacyjny i nie likwidować poznaniakom połączenia tramwajowego z Górnym Tarasem Rataj. Przeciętnie na placu budowy pracowało jednocześnie 150 osób. Mieli oni do czynienia z najnowocześniejszą technologią, bo na właśnie taką, kosztowną, ale zapewniającą długie użytkowanie i likwidację uciążliwości dla mieszkańców zdecydował się inwestor. Użyto więc szyn tramwajowych w specjalnej gumowej obudowie. Obudowa izoluje szyny od żelbetowej podbudowy torowiska eliminując drgania i hałas. Tramwaje poruszają się prawie bez szmerów, stąd nazwa – „szyny szepczące”. To patent niemiecki, stosowany już w krajach zachodnioeuropejskich. Zastosowano też inny wynalazek – maty antywibracyjne. W ramach inwestycji powstały też sygnalizacje świetlne: na pl. Wiosny Ludów (Podgórna – Szkolna), pl. Bernardyński – Podgórna – Za Bramką, Wierzbowa – Mostowa, Kazimierza Wielkiego – Mostowa, Grobla – most św. Rocha.
Korzyści z oddania do użytku trasy tramwajowej przez most św. Rocha na Rataje odczuło nie tylko tysiące mieszkańców Rataj. Zadowoleni są także kierowcy. Mniejszy ruch tramwajowy, na przykład na ul. Królowej Jadwigi, ułatwia poruszanie się samochodem. Dzięki trasie przez most św. Rocha, czas przyjazdu tramwajem z os. Jana III Sobieskiego do os. Lecha skraca się do 27 minut. Tramwaje, które wożą pasażerów nową trasą, odciążąją ulicę Strzelecką, na której torowisko jest przestarzałe, generuje hałas i drgania. Nowe technologie, zastosowane na ulicach Podgórnej, Dowbora-Muśnickiego, Mostowej ograniczają w sposób znaczący te zjawiska.

Trasa tramwajowa w liczbach:
Długość trasy od ul. Szkolnej do ul. Jana Pawła II – 1800 m.
Na całej jej długości zbudowano 12 peronów tramwajowych.
Długość zbudowanych krawężników – 20 km.
Powierzchnia ułożonej nawierzchni bitumicznej wyniosła 15 tys. metrów kwadratowych.
Powierzchnia zbudowanych chodników wyniosła 12 tys. metrów kwadratowych.
Wzdłuż trasy, na całej jej długości, przebiega droga dla rowerzystów.
Pod ziemią znalazło się 15 km kabli energetycznych i 30 km kabli telefonicznych.